Say ki kara cahilim sense alim ve arif
Ne kız, bağır küçümse, ne kaşını çat bana
Muallim edasıyla, öğretmen gibi zarif
Çilekeş insanımın düşünü anlat bana
Şerre kulak aşina; hayır da hak da söyle
Çakalları unutma; çevrene bak da söyle!

Biliyorum ateş ne, neden niçin ağlanır
Sen çareyi de hele; birlik nasıl sağlanır?


Kürt-Türk-Arap yatarken sinde koyun koyuna
Nasıl düştük t/uzağa, bastık hergün mayına
Aklım ermese dahi her hinliğe, oyuna
Bir davayı yükledi, güvendi hayat bana

Manzara ayan beyan; at ile it aşikâr
At mü’mine yadigâr; it ile işimiz var...
Bilirim kalleş nedir, yürek niçin dağlanır
Sen çareyi de hele; birlik nasıl sağlanır?


Ölümü öldürenler ne "çök!" bilir ne "eğil!"
Gönlüm pişmana han da haine geniş değil
Söz konusu vatansa ok atmak zor iş değil
Hilâl için her bedel onurlu sanat bana

Maharet olsa idi; terörü bırakanla
Cenge devam ederdik; kan da yıkardık kanla
Bilirim savaş nedir, yay ne vakit yağlanır
Sen çareyi de hele; birlik nasıl sağlanır?


Yakıldıkça silahlar yaşıyorsam neşeli
Sanma ki aklım yitik, jetonum dört köşeli
Kuduz siyonistleri gördükçe endişeli
Çok şeyler anlatıyor asık her surat bana

Tanlar güneşe gebe, takvimler yine yaza
Alıştık "istemezük" diyenden itiraza
Bilirim telaş niye niçin kara bağlanır
Sen çareyi de hele; birlik nasıl sağlanır?


Mecit Aktürk