Yarım kaldı şiirlerim,
Sensizliğin ortasında çok aradım seni.
Bir kelime... sadece bir kelimeyle anlatmak istedim,
Ama her hecem yarım kaldı, bulamadım seni...

Özledim seni, bakacak bir resmini…
Bir kez olsun gözlerinle karşılaşmak istedim.
Ama bulamadım, silinmişti tüm izlerin,
Sanki zaman, seni benden özenle gizlemiş gibiydi derin derin.

Seni çizecek bir kalem aradım her yerde,
Ama güzelliğin, sıradan bir elde kirlenmeyecek kadar yüksekteydi.
Elim titredi, yüreğim yetmedi,
Sen, suskun bir akşamın en şiirli sessizliğiydin belki de.

Ah şu yarım kalan şiirlerim…
Özledi senden kalan bir esintiyi,
Belki bir nefes, belki bir bakış,
Sen gibi… sessiz ama derin,
Bir gülüşün kadar ince,
Bir kayboluşun kadar keskin.

Ve şimdi her şiir, sende yarım kalıyor;
Her mısra, adını bilmeden seni anıyor.
Ben susuyorum... ama kelimeler hâlâ seni yazıyor.