CANIMIN YOLU..

Sustum içimdeki, feryat dolunca,
Kalbim bir başka ses, Canımın yolu.
Dünya bir yalandır, perde olunca,
Gerçeği gösterir, canımın yolu.

Her şey O’nun ile, O’nun adıyla,
Ne var ki göremem, kendi tadıyla.
Gönül perdelenmiş, heva yadıyla,
Aldanır boş yere, nefsin nârıyla.

Bir gamdır aşk denen, gönül ocağı,
Yakmadan göstermez, sırın bucağı.
Saklıdır özlerde, varlık durağı,
Saklanır vuslatın, sırlı aynası.

“Ben” denen yüküyle, ağır bu beden,
Yol olmaz kalbinde, ego varsa ben.
Kırılır aynalar, bir olur neden,
Gerçek tecellidir, aşkın arması.

Varlık hecelenir, her bir hecede,
Türlü anlar doğar, bütün gecede.
Açılır bir nurla, kalbin hücrede,
O anda çözülür, ömrün karması.

Secdede erilir, kalbin gözü de,
Yanar aşk seliyle, ruhun özüde.
Ne kimse kalır ki, ne bir hüzün de,
Yoklukta dirilir, canın sarması.

Kul Hasan’i der ki, “hiç”miş varlığım,
O’ndan gayrısıdır, bütün darlığım.
Kalbimle çizdim ben, bu yol yarlığım,
Can da O, cânân da, dostun yarası..

Hasan Belek
27.06.2025
Akçay