Rahmet Kapısı.. "SERBEST"

Dünyanın bütün tozlu yollarından geçip geldim.
Omuzlarımda biriktirdiğim ne kadar yük varsa;
pişmanlıklar,
keşkeler,
ve adını koyamadığım sızılar...

Hepsini kapının önüne bıraktım.
İşte o kapı.
Ne tahtadan, ne demirden.
Ne tokmağı var, ne de bir kilidi.
Sadece sonsuz bir sükûttan ve bekleyişten yapılmış.

Varlığı, yokluğundan daha sessiz.
Vurmaya cesaretim yoktu.
Ellerim günahkâr,
dilim paslıydı.

Ben de kalbimle andım sadece.
Bir "Ah" ile çaldım kapıyı,
bir damla gözyaşı ile...

Gıcırdamadı bile.
Kendiliğinden aralandı içe doğru.
Ve bir ışık süzüldü,
gözlerimi almayan,
ama ruhumun en karanlık köşesini aydınlatan.
O an,
bütün yüklerim toprağa düştü.

Hafifledim,
bir tüy gibi...
İçeride ne bir taht vardı, ne de bir saray.
Sadece HUZUR.
Bütün gürültülerin bittiği yer.

Bütün arayışların durduğu.
Ve bir ses...
evren kadar eski, bir anne şefkati kadar taze:
"Hoş geldin"..

Hasan Belek
25 06 25
Akçay