MEZARA KADAR..

Açıldı defterlerim, hayatımı yazarken,
Hâle baktım bir anlık, maziyi kovalarken,
Her ne düşse içime, ruhumdan savrulurken,
Sözlerim hep benimle, mezara kadar gider.

Gördüm nice renkleri, gökkuşağı misali,
Anladım her birini, hayat denen masalı,
Gizlerim hep özümde, yaşasam da fırtınalı,
Sırlarım hep benimle, mezara kadar gider.

Dostluk bağım sağlamdır, koparıp atmam asla,
İyilikte birleşir, kalbimdeki her yasa,
Vefayı bilenlerle, kurdum en güzel tasa,
Dostlarım da benimle, mezara kadar gider.

Sanat derler adına, ruhumda bir nefes o,
Duygularım coşunca, kalbimde derin ses o,
Kelamlarla işlerim, gönlüm neşe enfes o,
Eserim de benimle, mezara kadar gider.

Gerçekleri söylemek, asıl olan erdemim,
Doğruluktur pusulam, asla şaşmaz yönlerim,
Haksızlığa karşıyım, dimdik durur benliğim,
Cesaretim de benimle, mezara kadar gider.

Geçti bunca seneler, saçlarım ağarmış bak,
Hayat bana öğretti, acıyı ve mutlu ak,
Her dersten pay çıkardım, kalbimdeki son durak,
Tecrübem de benimle, mezara kadar gider.

Kul Hasan’ı der ki: Ben sevdamı hiç unutmam,
Akçay’dan selam olsun, bağrımı sana açsam,
Bu şiirimiz sevdam, seninle hep var olsam,
Sevdamız da benimle, mezara kadar gider...

Hasan Belek
18 06 25
Akçay