Sesi Alınmış Vapur..

gece yarısı,
bir düşüncenin en ucunda durdum,
asfaltın serinliği, eski bir anıyı çağırıyordu.

uzaklarda bir köpek havlaması,
sanki sessizliği yırtan bir fermuar,
ve içinden dökülen yıldızlar, hepsi paslı.

zaman, bileklerimde durmuş bir saat,
akrep yelkovana küsmüş,
her saniye, bir sonraki saniyeyi beklemekten vazgeçmişti.

bir vapur geçti hayalimden,
güvertesi kahkahalarla dolu, ama hepsi sessiz,
sanki sesi alınmış bir film şeridi, denizin üzerinde kayıyordu.

hatıralar,
cebime doldurduğum çakıl taşları,
her biri başka bir kıyıdan, her biri başka bir dalgadan kalma.
ağırlaştıkça yürüyorum,
yürüdükçe hafifliyor sanki dünya,
benim ağırlığım, onun boşluğuna karışıyor.

gökyüzü,
mor bir kadifeydi bu gece,
ve ay, üzerine iğnelenmiş gümüş bir broş.

ve anladım ki,
insan,
virgülden sonraki bir küçük harftir,
cümle bitmesin diye var olur,
ama hep bir öncekinden iz taşır...

Hasan Belek
18 06 25
Akçay