GÖNÜL KÖPRÜSÜ..

Ezelden ebede, uzanan bir yar,
Yürekten yüreğe, Gönül Köprüsü.
Ne yel yıkar onu, ne de yağan kar,
Adıdır sevdanın, Gönül Köprüsü.

Tahtası sabırdan, çivisi dertten,
Geçirir insanı, nice gurbetten,
Korunur nazardan, kem ve afetten,
Selamet buldurur, o can köprüsü.

Ne bir sultan tanır, ne ağa, ne bey,
Onun nazarında, eşittir her şey,
Adalet denilen, o en yüce pay,
Orada dağıtılır, o can köprüsü.

Her ayrı yakayı, bir araya kor,
Hasretlik ateşi, içinde dir zor,
Vuslata ermesi, sanılsa da yor,
Aşkı kavuşturur, o can köprüsü.

Ayağın basınca, hissedersin ki,
Maziden fısıldar, sana "nerdesin?"
Her adımda ruhun, arınır belki,
Geçmiş unutturur, o can köprüsü.

Görünen sadece, bir taş, bir direk,
Asıl mana görmek, ister bir yürek,
Her adımda sırra, yolculuk gerek,
Kendini buldurur, o can köprüsü.

Güneşim orada, parıldar, ayım,
Orasıdır benim, gönül sarayım,
Dost ile muhabbet, edip durayım,
Neşeler doldurur, o can köprüsü.

Kul Hasan’i der ki, zorlu yarışta,
Nice sevda gördüm, dağda ve taşta,
Boşa emek verme, beyhude yaşta,
Hakikat barındırır, o can köprüsü...

Hasan Belek
19 06 25
Akçay