​Ayın şiiridir gökte süzülen,
Kalbe sevda ile, aşkla dökülen.
Zaman denilen o perde çekilen,
Dostluk köprüsüne bir sadâ vurur.

​Gökyüzünde gümüş bir taç gibisin,
Geceler boyunca bir ışık sesin.
Karanlık fısıldar, tatlı nefesin,
Sözünde hikmetle bir neşe duyurur.

​Rüzgâr dolaşırken dağların başın,
Sırrını saklarsın toprağın, taşın.
Ezelden kalmadır senin bu yaşın,
Gölgende dertliler hüznü savurur.

​Işıktan bir köprü kurursun suya,
Bir selam yollarsın derin uykuya.
Gönlümde yer yoktur gama, korkuya,
Adında sonsuz bir ferahlık durur.

​Güller uyanırken süzülür tülün,
Aşkı fısıldar her dalında gülün.
Nefesi olmuşsun seven bülbülün,
Gökten yeryüzüne rahmet buyurur.

​Geceye yakışır en derin ayaz,
Gönlün ülkesinde arınmış niyaz.
Saklar sinesinde o saf ve beyaz,
Kalpleri sevgiyle, aşkla yoğurur.

​Sedalar yükselir o nurlu çağdan,
Akar bir aydınlık yüce bir dağdan,
Kul Hasan vazgeçer fani bir bağdan,
Gönülden gönüle bir taht oturur...

​Hasan Belek-Akçay
09.09.2026