Gazze’de Vakit Gece..

Bir şehir değil, bir yara şimdi Gazze.
Sokaklarına barut ve yetimlik sinmiş.
Denizi ağlıyor, kumları ağıt yakıyor,
Ve gökyüzü,
annelerin feryadından utanıyor.

Beton bloklar arasında sıkışmış bir düş,
paramparça.
Enkaz altında kalmış bir oyuncak bebek,
gözleri hâlâ gökyüzüne bakan,
ama yıldızları değil,
fosforun sahte ışığını gören.

Bir baba,
avucunda evinin anahtarı,
ama ortada ne kapı var, ne de ev.
Sadece anılar var, duman kokan,
ve "Neden?" Diye soran bir sessizlik.
Zeytin ağaçları köklerinden yaralı,
dalları kırık, umutları sürgün.

Filistin bir coğrafya değil,
insanlığın imtihanı şimdi.
Ve dünya,
Bu imtihandan sınıfta kalıyor.
Ve İran takıldı şimdi emperyalizmin ağına.

Ama duy o sesi, dostum,
molozların altından gelen o ince sesi.
O ses, direnişin sesidir.

Bir gün mutlaka söylenecek o şarkının ilk hecesidir.
Çünkü zeytin dalı inatçıdır,
kırıldığı yerden yeşerir.
Ve o gün,
Gazze’nin çocukları denize taş değil,
gülüş atacak.

O gün, özgürlük güneşi doğacak,
ve bu zulmün gecesi,
sonsuza dek son bulacak inşaAllah..

Hasan Belek
14 06 25
Akçay