Benim hikayemi ben yazsaydım şayet hür irademle
Kahvenin kırk yıllık hatırı eksik kalırdı sende
Belki de yıldızlar ardı ardına kayardı kaçak çay deminde...

Bir kafileden koptuğumu idrak etmekten çok
Kafilenin buna hazır olmamasıydı
Sesimi kesen...
Belkide alışılmışın dışında olmak
Benim aykırı oluşumdu onları kusturan...
Çünkü kelimelerin anlatamadığı
Başka bir yol aydınlanmaktadır...

Sarılmak mı hem de o öyle mi
O bana sarıldığında ilk düşündüğüm şeyi
İdrak edemezken
Eminim kafilenin aklına bile gelmez..
Yine de şayet yıldızlar bizim için parlasaydı
Ve o bana sarılsaydı
Kafile bizi taşa tutardı...

Çocukça başka bir dünya isteyemezdim ki
Benim dünyam diye bir kavram yoktu lügatlarda
Ölümle her daim kahve tadındayken
Yinede kaçak çayla demlenirdim içimdeki ölülerle.
Kimse kimseye mecbur değildi zaten
Hep bastırılmış duygular
Öğretilmiş çaresizlik
Ve kahvenin üstüne atılan iftiralar...

Bir başkadır kahvenin hatırı elbette
Bende çok severdim seninle...
Lakin geceler öldüğünde
Ateş etrafında yıkılan umutlar
Boğulan hayatlar
İnadına dans eden hayaller gördükçe
Yeniden demlenir kaçak çaylar bende... Kaleminize yüreğinize sağlık kıymetli şair 🦋💗 ruhuma dokunan dizelerdi... Hani bazen tam da öyle diyecektim deriz ya.. onun gibi birşey işte.. susmasın kaleminiz daim olsun 🦋🥰💗

Kendi duygu ve düşüncelerimden de yansımalar bulduğum, halime tercüman olan mısralar... Saygı ve selâmlar...

Bir orta eşliğinde
yada sade
her türlü güzelliğe müsaade
kırk yıllık hatırına ne demeli
fallarına bakmalı uzun ince bir yol görünmede
beş vakit mi desem usta kırk vakit mi

selam ve saygıyla usta
TTK