2
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
49
Okunma
Yalnızım, demek insana zor gelir.
Tanrı mutsuzlukla yakınlaşılmasını
hoş görmez. Daha yetmiyor mu, diye
sorar, bunca birbirinizi kıyım,
beni inkardır değil mi,
bunca bolluk içinde zulüm?...
Cevap vermek zorunda olduğumuz sorular
hiç kimseye ayrıcalık tanınmadan ancak
kalp tarafından karşılanır ve
anlaşılır ki suçlu bulduğumuz
bir yalnızlığın harcadığı bir hayattır-
Belki onlar en yakınlarındadır...
Tanrı en çok yalnızlarla beraberdir,
hayatın yükünü ancak onlar eksiksiz
tartar, ondan bazen şarkı söylerler,
şimdi terazi dengededir ve
belki de en güzel onlar güler-
Tam ağlamaları beklenen yerde belki...
Yalnızlığı göze alamayan en başta
Tanrıyı kaybeder!...
24 Ağustos 2026
Yekta Attila
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz