Söz ağızdan çıkmışsa, yemek bize yakışmaz
Adam gibi adam ol, fırıl -fırıl dönme sen
Tükrüğü yalamazsan, düşman bile bakışmaz
Maazeret üretme, rücu edip dinme sen.

Köpek yemin etse de, pislik yemekten bıkmaz
Sular tersine gidip, yokuş yukarı akmaz
Atalar ne söylemiş, can çıkar da huy çıkmaz
İşte öyle biridir, yalancıdır denme sen.

Hiç lüzumu yok iken, bohçayı açıp serme
Küsler barışacakken, araya perde germe
Sohbetin ortasında, sözü bölüp de girme
Kargaysan yerini bil, gül dalına konma sen.

Orucu zedeleme, vakit azken iftara
Aza bile değilsen, laf söyleme muhtara
Adamı sallandırır, yoktan yere iftira
Gözünle görmediysen, her denene kanma sen.

İki yalancı şahit, adaleti bitirir
Kul hakkı yemek seni cehenneme götürür
Hele kalem sahteyse, zindanlarda yatırır
Hakikat kapısının arkasına sinme sen.

Unutma yaptıkların, omuzlarda salındır
Huzur güven var ise, soğan ekmek balındır
Kendinde her ne varsa, o en güzel malındır
Yolda belde kalırsın, el atına binme sen.

Neyzemî der, armudu elmayla karıştırma
Kendin edip bulduysan yüzünü buruşturma
Ateş ile barutu yan yana duruşturma
Hak yolunda yürürken, haksız yere yanma sen.

Necati OCAKCI (AŞIK NEYZEMÎ)