Ayın bilmem kaçıncı günü
Saat gecenin bilmem kaçı
Bir kalem ağlıyor yitmişliğe
Yitirilmişliğe
Bir deli şiirle aydınlanıyor gece
Yüreğimi söke söke
İçimi acıta acıta
Sana akıyor her dize
Seni anlatıyor her satır
Öyle bir gece, öyle bir şiir ki
Her hece içimi kanatır...
Sen düşlere meftun
Ben sana biçare.
Ve
Bir Cezayir menekşesi asılır boynuma...
Ayın bilmem kaçıncı günü
Saat gecenin bilmem kaçı
Bir dar ağacı kurulur gönlümün sırça köşküne
İdam hükmünde tüm sevdalar
Mecnûn ki Leyla’ya kavuşsa ben ölürüm
Öyle bir dar ağacı, öyle bir ilmek ki
Her intihar seni anımsatır
Sen bilmezsin
ben seni çokça severim
Kendimi sana adar seni kendi yerime koyarım
Sen Leyli !
Aramıza taştan duvarlar örsen
Ben o duvarları senin sevdiğin renge boyarım...
Ayın bilmem kaçıncı günü
Saat gecenin bilmem kaçı
Bir şiir yazılıyor aşk karnına...
Acı/mdan ölüyorum...

Emreİnan