2
Yorum
11
Beğeni
5,0
Puan
407
Okunma

Suyun Sancısı’na ithafen...
Denizin yorulduğu yere kıyı demişler.
Ey gönül sen neyden yoruldun da kıyına çekildin.
Ben ki fersah fersah ummandım sana
Ben ki nice dalgakıranlara kök söktürürdüm
Bir tek sana büküldü boynum...
Bilirim nicedir yükün ağır
Tutuşur kanatların gün aşırı
Uçmak istersin, uçamazsın.
Bir yanın avaz avaz, bir yanın sağır
Konuşmak istersin, duyamazsın...
Ve şimdi bir fırtınalık canın kalmış
Ey gönül bükme boynunu maviye.
Zaman matem zamanı değil
Sahip çıkmak, savunmak...
Tuzdur bastığın yarama
Ki yokluğun beter
Şimdi bu suyun sancısı
Ne zaman son bulur ne zaman biter...
Ey gönül bükme boynunu güneşe
Boynunda inciden bir yakamoz
Pul pul dökülür sevdaya içim
Her gece içime sesin karışır
Sözün karışır
Tuzun karışır...
Bu ay parçası hüzün
Nice hasretlerle yarışır...
Ey gönül bükme boynunu...
Emreİnan
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.