Sessizlik..

Nice mevsim geçer içimden,
solgun anılardan, hayal pencerelerine doğru.

Uykularda büyür ne varsa,
yalnızlık yangınları, unutulmuş zamanlar, saklı sevinçler.

Bir sis gibi yayılır ruhuma,
gecenin fısıltıları, rüya tacirlerinin yorgun nefesi.
Uykularda şekillenir ne olursa,
ıssızlık talanları, soğuk taş duvarlar örülür umutsuzluklara.
Uykularda kaybolur ne kaybolursa,
hafif bir esinti, silinen bir tebessüm.

Yedi diyar ötesinde kavalını yitirmiş bir çoban gibidir gökyüzü,
aklında uzak melodiler, kalbinde hüzün.
Yedi iklimin buluştuğu bir meyhanededir uykunun sarhoşluğu,
kalabalık bir avdadır bakışlar.

Uykularda çoğalır ne olursa,
bitmeyen keder ovaları bazı yüzlerde ve dipsiz kuyularda yankılanan sessizlikler.
Ve sanki bir oyun, yavaş ve ürkek,
bir var olmaktır aydınlığa uyanmak,
en koyu karanlığa meydan okuyan gözlerinin ışığına bürünmek.

Senin uçsuz kanatların var, benim yorgun kalbim.
bir operada toprak kokusu gibidir bu dünyadaki varlığım!
Beni taşıyacak gücüm yok bu sevda yolunda, ellerinden başka.

"Artık dayanamam bu özleme" ya beni de al yanına ya sen de gel beni götürdüğün yere.
Şarkıları sev, sahte kahkahalardan uzak dur, ruhumun suyuyla yıka ellerini.
Aklımın inceliğiyle giydir en güzel düşlerini.

Senin adın sonsuz mavilik!
çünkü maviliklerde dinlenir, benden sana geçen, sende beni yeşerten ne varsa!
sevgili, hasretimin uzak kıyısı, her sabah;
Güneşten ne zaman bir işaret alırsan, ne zaman dar gelirse nefesin böyle derin sarılmalara,
zihnine düşerse eğer görünür korkular, işte o zaman aydınlığa, aydınlığa uyandır beni...

Hasan Belek
28 04 25
Akçay