Hiç ummadıklarım maddiyat konuşur olmuş
maneviyat tükenmiş para hükümdar olmuş
herkes paranın peşine gidiyor karınca misali

uykusuz kahvaltısız gönülsüz belki halsiz
sabahtan akşama kadar ne için koşturuyor
içeceği bir tas çorba,bir tabak yemek için
ailesini muhannete muhtaç etmemek için

ummadığım taşlar başımı yardı bu aralar
nisan ayı geldi gelinlik giyindiler ağaçlar
fakat değiştiler en güvendiğim insanlar

evet ekonomi kötü durumda,darlık var
evet herkes şikayetçi ve asık suratlar
fakat şikayet ettikçe şikayet edilenler artar

niçin şükretmiyor haline,niçin insanlar
şükredilecek bir sürü şeyler de var
şükretmemek yüzünden en değerli olanı
kendisini seveni adeta tapanı uzaklaştıranlar var

artık diyorum ki kendi kendime geçim sıkıntısı
hepimizin üzerinde bir yük ve gönlümüzün tasası
fakat hiç mi iyi bir haber olmayacak bundan böyle
pişman olsun yapan yaptığına maddiyat içinse

biz çocukken azıcık aşım kaygısız başım derlerdi
büyüklerimiz bize şükretmeyi öğretirlerdi
şimdi aşım çok olsun başım kaygılı olursa olsun devri

bir de huzur istiyorum diyor paraya tamah etmiş belli
kendini olduğundan farklı gösteren kişiler yıkar hayalleri
en başından dürüst davransaydı çektirmezdi çileleri

Gülhan Çeliktaş