Varoluşsal Bir Melodi..

Bir hiçlikten doğan, sonsuz bir yankı,
Evrenin derinliklerinde kaybolan bir şarkı.

Nedir bu varlık, bu kısa süreli dans?
Zamanın kıyısında, sonsuzluğa uzanan bir ans.

Bir toz zerresi, koskoca bir evrende,
Düşüncenin labirentlerinde kaybolmuş bir tende.

Sorgular yankılanır, bilinmezliğin içinde,
Nedir bu hayat, bu geçici sahne?

Gök kubbe döner, yıldızlar parıldar,
Her biri bir sır, evrenin aynasında saklı.

Kuantumun dansı, atomların fısıltısı,
Varoluşun karmaşık, çözülemeyen yapısı.

Zaman bir nehir gibi akar, sonsuzluğa doğru,
Geçmiş, şimdi ve gelecek, iç içe geçmiş bir kurgu.

Nedensellik zinciri, kaderin ördüğü ağ,
Özgür irade mi, yoksa bir illüzyon mu bu çağ?

Düşünceler uçuşur, sonsuz bir boşlukta,
Gerçeğin gölgeleri, bilincin labirentinde.

Anlam arayışı, varoluşun gizemli yolculuğu,
Bilginin sınırlarında, sonsuz bir sorgu.

Her bir an, bir seçim, sonsuz olasılıklar içinde,
Kaderin cilvesi mi, yoksa özgürlüğün sesi mi?

Varoluşun anlamı, belki de yanıtsız bir soru,
Bir yolculuk, sonsuz bir arayış, sonsuz bir umut.

Evrenin aynasında yansıyan bir yüz,
Kendi varlığının sırrını arayan bir öz.

Belki de cevap, her bir nefeste, her bir anda saklı,
Varoluşun anlamı, sonsuz bir yolculuğun ta kendisi.

Ve bu yolculukta, yalnız değiliz belki de,
Evrenin ritmiyle atan kalpler, birbirine değmekte.

Bir bağ kurulur, görünmez iplerle örülü,
Varoluşun gizemini çözmek için bir araya gelmeli.

Her birimiz birer nota, bu sonsuz melodide,
Kendi sesimizi bulmak, kendi anlamımızı çizmekte.

Belki de varoluş, bir armoni, bir denge arayışı,
Kaosun içinde düzeni, anlamın içinde var oluşu.

Ve belki de en büyük sır, bu arayışın kendisi,
Sonsuzluğa uzanan bir yolculuk, bitmeyen bir bilme hevesi.

Varoluşun anlamı, belki de yanıtsız bir soru olsa da,
Her bir an, bir cevap, kendi içimizde saklı...
Hasan Belek
04 04 25
Akçay