Yağmur değmeyeyim saçlarına desin
rüzgarlar esmekten vazgeçsin
ayağının altından taşlar çekiliversin

güneş açsın bahtına
zümrüt dolsun tahtına
mesut ol sen iki cihanda

anlı şanlı dışı güzel
içi güzeller güzeli yavrum...

kötüler fersahlarca uzağa gitsin
aksilik olmasın olan silinsin
hüzün yansın kül olsun bitsin

neşe umut talih bol mutluluk gelsin
sen benim canımın içindesin
can suyum bir tanemsin...

senden gelen cefaya razıyım
sana isabet edecek en ufak üzüntüyle
ilk evvela yanar benim canım

süzülüşün kelebek
narin ince bir melek

hayalimde hep
o pembe yanaklı masum bebek

parmak uçlarında bin bir yetenek
gönlümün solmayan çiçeği yavrum...

İlkbaharın pembe beyaz rengisin
akar suya benziyor sesin
su kadar aziz her nefesin

akılsın olgunluksun sabırsın dengesin
baskı sevmeyen baskı yapmayan

az öz konuşan, dilin uzak dedikodudan

iftihar ettiğim gurur duyduğum
kendimden çok güvendiğim
her şeyine kefil olduğum

benden bağımsız, değil ki benim
kendi kendisine yetenim yavrum...

babasının süsü mücevheridir
annesinin nar tanesi bir tanesidir
arkadaşlarının kıymetlisidir

değerini bilmeyene
onu kırana
üzene hırpalayana
misilleme yapmayan ancak
yapılan haksızlığı da unutmayan yavrum...


Gülhan Çeliktaş