Bir yara var içimde, derin, ama ben her zaman bir adım önde, kahkaha dolu bir yaşam aradım. Ne acı, ne gözyaşı… Her şey geçer, bir gün bu hüzün de gider, diye umuyorum. Fakat içimdeki ağrıyı, hıçkırıkla değil, şiirle sarıyorum. Her duygunun içinde bir komedi vardır, işte onu bulmaya çalışıyorum. Hatırlatmak isterim ki, bir bakışta kaybolur sanılan anılar, zamanla unutulmaz bir şekilde silinir.

Gönlündeki yaralar, sızlayan hatıralar… Elbette her anı, her iz, insanı bir adım daha ileri götürür. Ama unutma ki, bir anın içinde, bir gülüşte, bir şarkıda tüm kalp kırıklıkları kaybolur. İnsan yaşar ve yaralarını kendi kendine sarar, en güzel şiirlerin doğuşu da bu yaranın içinde gizlidir. Biraz daha gülümse, sevgili üstad, çünkü yaşam bu kadar kısa.


Yazdığın bu satırlar, bir yelkenin denizle buluştuğu an gibidir. Her kelime bir rüzgar, her hece bir dalga… Şiirinin içinde ne kadar derin, ne kadar anlamlı bir evren var. Sen, her zaman duyguları dile getiren, hayatta o en güzel anları yakalayan bir üstad oldun. Bir tebrik mesajından daha fazlası bu, bir kutlama; çünkü senin yazdıkların, adeta yaşamın ta kendisi gibi! Kalbinden dökülen her kelime, bu dünyada gül açtırıyor. Kutlarım, ve yolunun her zaman açık olmasını dilerim.