Ağır yeniliyorum,
Gecelerim gündüzlerime karışıyor amansız.
Bu baş eğişi tanımıyorum,
Gölgelerden bile uzaklaşıyor silüvetin zamansız.
İzin yok, elin yok sesin bile artık siliniyor.
Yokluğun üstüme cullanan adi bir düşman.
Tenime değen dokunuşların gidiyor.
Şimdi tüm savaşlarımda karşımda duruyorsun,
Ve yine yeniliyorum.
Sana yenişlerimin en acısı bu.
Bütün ışıklar kapandı, tüm şehir üstüme yıkıldı,
Kıyametim koptu gıkım dahi çıkmadı.
Elini çektikçe benden, yitiyorum.
Farzet ki; suya dokundum da yandım,
Kucağına sokuldukça üşüdüm.
Onca yol gelip vardığım sana,
Kapı açılmadan kovulmuş gibiyim.
Şimdi hangi kapı ziline atar kalbim?
Hangi gecenin aydınlığına çıkarım bilmiyorum.
Şimdi bildiğim ait olmadığım bir yatağın sıcağında;
Sana ait olmayı bekleyeceğim.
Ömrümce olmaktan korktuğum kişiye yeniyorum.
Zafer senin şimdi..