Köylüsü, kentlisi, hapsi anadır
Sevgi tohumunu, eker kadınlar
Nerde güzel varsa, ondan yanadır
Hayatın yükünü, çeker kadınlar.

Kurbandır canına, sayıp överler
Türlü meşakkate, boyun eğerler
Sevdi mi bir kere, candan severler
Onur madalyası, takar kadınlar.

Namusu yolunda, geçer de serden
Yuvasını yıkmaz, durduğu yeden
İhaneti sevmez, kudurur birden
Yıldırımlar gibi, çakar kadınlar.

Geçim ustasıdır, katlanır aza
Nerde sıkıntı var, çıkarır düze
Nazarlar değmesin, gelmesin göze
Zorun en zorundan, çıkar kadınlar.

Özgürlük uğrunda, açılır kollar
Yavrusuna kurban, gencecik dullar
Kınalı koçunu, cepheye yollar
Oğlunun adından, bakar kadınlar.

Bazen baş edemez, çaresiz kalır
Aklını kullanır, çözümler bulur
En yüksek makamda, yerini alır
Has bahçe içinde, kokar kadınlar.

Temizlik, misafir, çamaşır, yemek
Parayla ölçülmez, verdiği emek
Ulan be şerefsiz, dayak ne demek
Zalim erkeklerden, bıkar kadınlar.

Ne var ki kıymeti, yine bilinmez
Yaptığı hizmetler, asla silinmez
Sokak ortasında, böyle ölünmez
Yürekleri dağlar, yakar kadınlar.

Necati’m hepsinin, öpülsün eli
Onunla doğrulur, yurdumun beli
Genci yaşlısıyla, evlerin gülü
Omuzla üstünde, vakar kadınlar

Necati OCAKCI