ANI DEFTERİ
Geçmiş bir kuru gül gibi sararmaya yüz tutmuş anı defterimin içinde zaman zaman açıp bakıyorum kuruyan güllerin rengine
Hoyratça kendini hissettirişinin arafesindeyim
Ahhhh çekerek ahhhhhhhh
Sandım ki senin yanın son yurdum
Vurduğun yerden kırıldık
Aşka dair sevgiye ne de gıpta edilir anılar bıraktık
Kıymet bilmezlerin eline kaldık
Yaz yaz kaç vakit’ e kaç uyduruk söze inandık kandık
Kaç gideni rahmetle andık beddua bile yürekten edemedik Bilen var mı ve kaç söze inandık kaç yalana kandık
kalem erbabı olsamda iç seslerim dökülse satırlara
Göz yaşıyla seni yazdım mısralara
Dilimin döndüğünce ilmek ilmek dokunduk
Kalem de öylece damlatmış gönül imbiğimdem yine
Acılar aktı bam telimden dizelere
Aşk mı
küllenen kor ateş püskürdü yine
0lmaz olası derin düşünceler
İçsel yolculuklar ve duygusal derinlikler
Kırmasa, coşan yağmur tarlaları basmasa gözleri seller
Sevdaya dair olmazmiydi güzel dizeler
Ne olurdu dökülseydi benimde
Sana dair kalemimden menbağı inci taneler
Köz sözü içmiş heba oldu seneler
yitik sevdalara ağlıyorum ben
Oysa neler neler, geldi dilime
Acılar dizildi saçtı,odamın her bir yerine
girip koluma
Dizimin bağı koptu sandık
Hey yavrum hey güçlüsün kalk ayağa
Sen hancisin gelen yolcuyu kalır sandık ve yine aldandik

Yine anı defterimden Bir kere sevdaya kapılmaya gör ateşlere yandığının resmidir şarkısına neden takıldık kaldık