Şu fani dünyada bir garip başım,
Felek sille vurdu, dinmedi yaşım.
Zirvesi dumanlı dağlar yoldaşım,
Yüreğimde sızlar derin yara var.
╰─꧁──────꧂─╯
Dağların başını kaplayınca kar,
Gönlüme dar gelir koca bir diyar.
Vefasız çıkarsa bel bağlanan yâr,
Çekilen kahırda büyük bir ah var.
╰─꧁──────꧂─╯
Gece çöker iken sessiz bu şehre,
Dertlerimi kattım coşkun bir nehre.
Dönüşür umudum acı bir zehre,
İçimi kavuran gizli nârım var.
╰─꧁──────꧂─╯
Sazın teli sızlar dokunsan tele,
Düşürmem adını bir an bile dile.
Bu çektiğim çile sığmaz hiçbir dile,
Mızrabın ucunda bin bir sitem var.
╰─꧁──────꧂─╯
Mızrabı vurdukça sızlar bu teller,
Hâlimi ne bilsin gurbette eller.
Savrulup gitse de esen bu yeller,
İçimde sönmeyen ulu bir har var.
╰─꧁──────꧂─╯
Zamanın çarkına takıldı dizim,
Gözümde kurumaz o eski izim.
Dost bildiğim elden sarardı yüzüm,
Sineme saplanan vefasız ok var.
╰─꧁──────꧂─╯
Duman eksik olmaz gönül dağından,
Yapraklar döküldü ömür bağından.
Geçtim ben dünyanın sefa çağından,
Eriyen ömrümde saklı bir sır var.
╰─꧁──────꧂─╯
​Gül Hatun – Ruhumdan Şiirler