Hüzün sokaklarından kırlangıçlar uçuyor
Kelimeler seni anlatmayı bilmezken
Kanatlar seni emeklemeyi öğrenmişken
Gözlerde vurulmuş bir kelebeği
Huzura burkulmuşken güneşlerde
Delirmişken bir uykuda
Hâlim rutubet tutmuş müptelâdır sana

Rüyalar bulsam ele değmiş sevgi tomurcuklarıyla
Seni sevdanda tutunmuşken cennet gibi
Ağarmış günyüzü ile aya sokulsam
Kıblede istikamet edilen bir şarkıda
Aklımda mıh gibi kalan bir saat gibi
Gönül yaramda bir ıraktır
Ömrümde esenlik dileyen
Gönlümde turkuaz mevsiminde
Halim rutubet tutmuş müptelâ sana


Işıklar toprak çağırır bir ölüme aşkın
Bir kül vurur yaralı gönlümden belki
Seni düşünürken upuzun ıssızlıkta
Yıldızlar kayar peşinden
Sana dökülmemiş pişmanlık renginde
Kırlangıçlar belki yine uçar diye
Bulutlar fesih bir dil ile sözleşirken seninle
Halim rutubet tutmuş müptelâ sana

Gezgin imgeler...