Her geçen gün olgunlaşan kalemin heceyi iyice unutan bana ilham oluyor. Okuyorum susuyorum içime çekiyorum doya doya şiiri

"Ak’lEvvel" insanın egosunu ne güzel eleştiren bir şiir olmuş.
Hayatı boyunca ben duygusunun peşinden giden insanlar bazen doğru bildikleri yolların hatalı olduğunu ne zaman anlayacak ki.
"Ak’lEvvel" burada, geçmişin bilgeliğini, ancak insanın o bilgelikten ders almak yerine, kendi egosunu tatmin etmeye yönelik bir bakış açısını temsil ediyor.

İmgeler hecede olmaz diyenlere inat bende severim kullanmayı sendede ben çok seviyorum.
"Akılları, aldım sanmış akl'evvel" kişinin sahip olduğu bilgiyi yanlış anlaması ve gerçek bilgeliği sorgulamadan kendini mutlak olarak haklı görmesi üzerine kurgulanmış ve çok da güzel bir vurgu olmuş. . Ayrıca "Adalete eldim sanmış akl’evvel" ifadesi, kişinin adalet anlayışını ve vicdanını ne kadar sağlam temellere dayandırabildiğini sorgulatıyor.

Yani şiirde insanın ego ve yanılsamaları ile yüzleşerek gerçekleri bulma yolcuğunu sorgulattıran bir tema ve herkesin kendisinden bir şey bulduğu dizeler.

Geçmişten ders alarak gerçeği bulabilmek hayat felsefemiz olması gerekir.

Nicelerini okumak dileklerimle
Nefesin üşümesin cantanem

Ne güzel emek vermişsin emeğin daim olsun kalemin şaha kalksın ..Dua ile