Apartman komşumun ismi Veli’dir
Düpedüz tescilli bir zırdelidir
Karakolda kalın bir dosyası var
Karanlık adamdır, şaibelidir

Veli gündüzleri evde pinekler
Gözleri tavana mıhlanmış durur
Akşamleyin beni kapıda bekler
Girmek için türlü sebep uydurur

Bazen gölge gibi gezer odamda
Çevremde dolanır, voltalar atar
Bazen gece vakti dolaşır damda
Kıvrılıp bir kuytu köşede yatar

Veli’nin doktordan raporu da var
Odasına asmış vesikasını
Veli’ye hayatın dört yanı duvar
Acıyla doldurmuş sefer tasını

Birgün uluorta basmış feryadı
Kaçmış köşe-bucak cümle ahali
Mecnunla anılmış bir kere adı
Ne bilsin insanlar bu derviş hali?

Velî’nin rengarenk hayalleri var
Dünyası apayrı, derdi başkadır
Veli’yi görenler kapıdan kovar
O’nun şikayeti yalnız aşkadır

Çağı aşanlara divane derler
Zaman, sığ sularda yüzenlerindir
Veli’yi aleme rüsva ederler
Oysa okyanustan gönlü derindir

Kişinin halinden can dostu anlar
Herkes dostlarıyla bilinmelidir
Öyleyse sırrımı bilsin insanlar:
En yakın ahbabım bir zırdelidir!