Sev artık yolunu, yoldaşını;
Adımlarını sayanı, yollarında kaybolanı.
Hengâmeler içinde sesini arayanı,
Eskiyen yıllardan bile yüzünü tanıyanı...
Toz zerrelerini bile kıskananı,
Bir nefeste bulanı, kokunu arayanı.
Kaç yüreğe çarptım, kaç yürekten kaçtım;
Kaç çığlıkla yankılandım...
Kaç duyguya yenildim, kaç duygu ile güçlendim?
Kaç gözden baktım, kaç kulaktan işittim?
Seni bir ben böyle anarım.
Hangi kitabın cümlesine sığındın?
Ne sokaklarda, ne kapılarda ne de sol yanımdaydın.
Hangi asırda köle oldun da yüceldiğin yeri unuttun?
Kilometreler ardımda kovalıyor beni;
Ne arzumu düşürdüm ne de bir gram öfkemi.
Yine seni ararım, yine seni...
Kaç çağın içine düştüm, kaç çağda büyülendim?
Kaç çağın içinde kayboldum; yine de bulamadım ne seni ne sesini.
Seneler biriktiriyorum içimde; seni...
Kaç hatıranın içine dahil ettim, yine de seni anarım, yine seni.
Hangi çocuğun gözlerinin içinde saklısın?
Gözbebeklerine kadar indim, hiçbir gözde bulamadım seni.
Kaybettim kendimi sana gelen dönemeçli yollarda;
Gözlerim yine seni arar, avucumda bir ümit kelebeği ile.