Bir ağaç halkası üstünde üç kuş
biri mavi biri yeşil biri ise bembeyaz
değer verdim görür görmez
aldım geldim hem de çok sevdim
birileri benden habersiz
yerini değiştirmişler sessiz sessiz
bir de üstüne üstlük diyorlardı ki birbirlerine
ay ne iyi oldu böyle tam yerini buldu
anlamak istedim bu insanlar neden bahsediyordu
anladım en sonunda anlamaz olsaydım
gördüm yerleştirdikleri yeri görmez olsaydım
benim severek aldığım minik kuşlarım
gider deliğine kapak olmuş meğer
dedim ki içimden sen değer verirsin birileri
yüz üzerinden sıfırlar onu
saklasan bir nesneyi sakınıp gözünden yıllar boyu
başka biri için hiçbir anlamı olmaz belki de
eşyaya kıymet vermek demek beyhude


Bir ağaç halkasına konmuş üç minik kuş
oldular bu hayat güreşinde tuş
ah zavallı romantik gönlüm sen de artık
bu acımasız düzene alış

Elli sene sakladın el emeği göz nuru elişlerini
kim değer verip bakıyor yüzüne
hepsi zelzebil oldu gitti
en kutsal saydıkların bile bir gün çörçöp olacak
giderek emeği ve sanatı önemseyen kalmayacak
hop al sahtesini hemen hemen herşeyin
yeri doldurulamayacak ne yazık ki yalnız bir şeyin
siz söyleyin
neyin?..






Gülhan Çeliktaş