Sen
Gördüklerimin en güzeli
Kainat-ı Nisa
Acun-u afet
Can içre canansın
Sen benim
Mahbubemsin
Dilruba
Kays’a sormuşlar
"Sen bu Leyla’nın nesini sevdin
Kara kuru bir şey"
Kays dönmüş sorana
"Sen ona benim gözümle bakabilsen
Benim gözümle görsen böyle konuşmazdın"
Ay parçam
Mihr-i mah’ım
Sana benim gözümle
Kimse bakamaz
Baksa da
Benim gibi göremez
Çünkü sen benim
Mahbubemsin sevgili

Diyar-ı gülşenin
Nazlı sunası
Ben şarkı olaydım
Şuh leblerinde
Kayboldum şu gönlün
İzbelerin de
Diyarum ki sana "yâr, yâr
Üşüyor yüreğim, kollarınla sar"
Bilinmeyene revandır
Deli gönlün arzusu
O huzur kentinin
Deli dolu sokaklarında
Kol kola, el ele dolaşmak
Göz göze gelmek istiyorum
Seninle
Yüksekten düşen ırmağın
Kenarında yetişen
Çiçeklerden
Taç yapmak istiyorum başına
Bir leyli akşamdır
Mehtabın kucağında
Bir de yaz olunca mevsim
Başkadır sevdalar
Başkadır sevda

Dedim ya ey sevgili
Yalnız sen ve ben
Huzuru buldum ruhumda
Özelimsin, güzelimsin
Çün kü
Sen benim MAHBUBEMSİN

Sadık DAĞDEVİREN
Aşık LÜZUMSUZ

ETEK YAZILARI

MAHBUBE : Çok sevilen, sevgili
KAİNAT : Görünen her yer, her şey
NİSA : Kadın
ACUN-U AFET : Dünya güzeli
CANAN : Sevgili, yar
DİLRUBA : Gönül çelen
MİHR-İ MAHIM : Güneşim, ayım
GÜLŞEN : Gül bahçesi
SUNA : Ördek
LEB : Dudak
İZBE : Kenar, ıssız yer, insanların uğramadığı, sapa yer
REVAN : Yürüyen, giden
LEYLİ : Geceye ait, gece siyahı
MEHTAP : Ayın dolunay hali, geceyi aydınlattığı an