Kuşların ötüştüğü yere sanki gidişim
galiba cennetin tasvirine cüret edişim
herkes birbirini seviyor sayıyordur şüphesiz
taze ekmek kokusu bolluk bereket eşsiz benzersiz...

Nereye gitmişler cıvıl cıvıl ötüşen şen kuşlar
ağlıyor gözlerim gibi şimdi aralıklı yağmurlar
rengarenk çiçeklerle bezeli uçsuz bucaksız kırlar
sonsuzluğa uzanmış elleriyle duaya duruyor dallar...

Şırıl şırıl suların melodisine eşlik ediyor ağaçlar
serin tatlı sularda çırpınarak yıkanıyor ipek kanatlar
pamuk pamuk bulutları kucaklıyor masmavi dağlar
gecenin sakin yüzüne serpiliyor milyarlarca pırlantalar...

Anneler kızmıyor bağırmıyordur böyle bir yerde
neşeli çocuklar güvenle gülüyor oynuyor her yerde
pamuk şeker kokulu sokaklar ve alıçtan kolyeler bir de
sımsıcak yemekler pişiyordur huzurlu sevgi dolu evlerde...

Dilenci hırsız bulunmuyor böyle bir yerde asla arama
evlerin kapıları açıktır gelen yolcuya verilir bir tas çorba
her mahallede sahip çıkılan kediler köpekler mutlular
evlerin önlerinde mis kokulu hanımeliler güller açar...

Neresi mi diye sormayın bilemezsiniz çok çok uzaklarda
çocukluğumuz gibi değeri bilinmemiş peri masallarında
küllerinden doğan Zümrüdüanka kuşunun kanatlarında
ah bilebilseniz ne çok şey değişti son elli yılda hayatımızda...




Gülhan Çeliktaş