Kimi köşkte oturur, kimi bulamaz çadır,
Ne aldandın be gafil, işte yaşanan budur!
Sanma köşkler, saraylar sahibine kalacak,
Hepsi hayal ve yalan; bir gün zeval bulacak.

​Aldanma sakın kardeş, bu dünyanın sihrine,
Kapılıp da girme sen o gafiller nehrine!
Akıp giden o nehir bilmem nere sürükler,
Bildiğim tek şey varsa, hüsrandadır girenler

​Fanidir şu dünyalık, aldanma fani olana,
Değişme bu dünyayı sarsılmaz bir imana.
Kabir yolculuğudur yolun en ilk durağı,
Hesap günü bekliyor günahla sevap ağı.

​Kurtarmaz insanı hiç, ne saraylar ne de mal,
Ecel gelip çatınca, planlar olur hayal.
Mizanda tartılacak o gün tüm amellerin,
Perde kalktığı zaman görünür son menzilin.

​Gerçekler dünyasında solar gider duygular,
Dersin: "Sanki bir andı, ne çabuk geçti yıllar!"
Dünya bir gölgeliktir, konan göçer bir günde,
Arınıp Tövbe-i Nasuh ile , Rabbine dön sen de!