Fevc fevc mahlukat, toplanacak mahşere,
Bekleyecek bütün halk, defterini görmeye.
Öyle bir bekleyiş, öyle bir bekleyiş ki bu!
Kimini topuklamış, kimini boylamış su.

Mahcuplaşmış yüzler, çaresizlik içinde,
Feryadıfigan ile herkes çığlık içinde.
Yalvarıyor bütün nâs, Rabbü’l-âlemîn’e:
“Hesabımızı çabuk gör, cehenneme atsan bile!”

Güneş inmiş aşağı, tepelere vuruyor,
Beyinler kaynıyor hem, ter bedeni yutuyor.
Halk paniğe kapılmış, gergindir bütün yüzler,
Korkuyla bakar etrafa, fakat bir şey görmezler.

Ne kaçacak bir mekân ne bir sığınak var,
Ter denizi içinde sağa sola bocalar.
Gizlenir ana baba, evlat ile torundan,
Kafa beyin dönüyor, hesap verme zorundan.

Böyle nazik ortamda Mevlâ hükmünü bildirir,
Kâfirler ağlaşırken müminleri güldürür.
Cennetle cehenneme insanları doldurur,
Defterler açılıp hesap son bulduğu zaman.

Sırat Köprüsü’nden geçilir dostlar,
Mümin münafıktan seçilir dostlar.
Cennet müminlere açılır dostlar,
Defterler açılıp hesap son bulduğu zaman.

Bugünü hatırla da gel artık kendine,
Tövbe et Allah’a, O’ndan affını dile.
Tüm dünya varlığı senin olsa da
Kefaret olarak versen kurtarmaz yine