Yıllardır avutulduk, avunduk masallarla;
Geriye adım attık "İleri!" nidasıyla...
Unuttuk Yaratıcı’yı, taptık paraya pula,
Acı gerçekler yakınca sığındık figanlara.

​Kurban edildi millet vehimlerin peşine,
Hurafeler büründü "hakiki din" süsüne.
Bu karanlık telkinde ne adalet var ne hak;
Birleşmek şöyle dursun, feryat ediyor nifak!

​Hikmet kapısı kapalı, akletmiyor zihinler;
Oysa gafletle cehli her an lanetler dinler.
İslam’ın ilkeleri sinmedikçe hayata,
Tüm varlık değersizdir; hem yer hem semada.

​Uyan artık Müslüman, bu gidişat nereye?
Sırt dönme İslam’a düşersin. Cendereye
Bu din ki; tevhid dini, kardeşlik ,dirlik dini,
Bölünme, birleş artık; ey İslam’ın neferi!

​Batıl vaatlerle kandırılıp atıl bırakıldın
Aç gözünü, uykudan ; cehalete kapıldın
"Bizi aldatan bizden değildir" der Peygamber;
O’nun izinden yürümektir bize yakışan rehber.