![]() ALDANMA!Bak oğul! Bu dünya faklarla dulu Bataklıkta açan gül’e aldanma! Ve üryan yaratmış yaratan kulu Perdeyi gererken tül’e aldanma! Âdap bilmeyenin hali haraptır Üzümün suçu yok, çarpan şaraptır Güzellik dediğin, gözde seraptır Vahayı gösteren çöl’e aldanma! "Dost başa, düşmanlar ayağa bakar" Namerde sır verme başına kakar Görünmez bir ateş elini yakar... Altında kor olur, kül’e aldanma! Olgunluk zamanı, ellili yaşlar Otuz’da, yerine oturur taşlar Dönülmez hatalar gençlikte başlar Ergenlik denilen yel’e aldanma! Zenginin kesesi haramsız dolmaz Doğrunun bağrında gülleri solmaz Çok lafın yarısı yalansız olmaz Düstur’u bilmeyen dil’e aldanma! Ararsan bulursun bütünü cüz’de Önünü görmeyen tökezler düz’de Bir tatlı tebessüm yok ise yüz’de Gamzede, cezbeden çil’e aldanma! Albaba der ki; geç sağı, solu Akılla bulursun en doğru yolu Rögardan beslenir ırmağın kolu Bendine sığmayan sel’e aldanma! Fak: tuzak Üryan: çıplak Düstur: genel kurallar, ilke Cüz: bütünü oluşturan bölümlerin her biri Rögar: kanalizasyon bacası |