r’nin ölümüTuna’nın kenarında, Uğrak bir gece kafesinin müdavimleri değilizdir artık Sen ondokuzuna girecek kadar yaşlanmışsındır Bense, yirmiyedimle sana eşlik etmişimdir Bir hastane odasında, Seni ilk gördüğüm an Durduğunu sandığım zaman, Durmuştu da, biz yine de yaşamıştık Herşey kötüye gidiyordu Anna O çok sevdiğim; Makyajsız gülümsemelerin azalıyordu Sekiz nolu dairemdeki bütün sevişmelerimiz, Dağınık bir yataktan başka Hiçbir şey bırakmıyordu bize Ve ölüyorduk Hiç ölmeyeceğini düşünen tüm insanlar gibi Biz de ölüyorduk Anna Oysa biz; Ateşe düştüğünde hemen eriyecek, Şeffaf bir plastik de değildik elbet Çok uzak bir şehre gerek yoktu Anna İçten geçirilmiş bir ihanette, yeterli bir uzaklıktı,gitmiş olmak için Oysa; en çok annemi terketmiştim ben, Şimdi ise en uzak seni terkediyordum Anna! Belki de beni her seferinde, büyük bir merhametle kucaklamamış olsaydın Senden uzağa da asla açılamazdım Ve şimdi Kurtarılabilir bir ölü adayı da yok elimizde, Çıplak bedenlerimiz yeni cinayetlerimizden başka Hiçbir kutsallık da sunmuyordu bize. Ve ilk defa ruhlarımız ölüyordu Anna Benim ki, yaşlı bir şehrin kaldırımlarında Üstelikte başka kadınlarla Senin ki ise benim göğüs aramda |
sevginin azat edilmiş hali gibiydi biraz sitemlide olsa bu muhteşem gönül sesin dost bravo kutlar esenlikler dilerim...