FısıltıŞiirin hikayesini görmek için tıklayın Gülün bittiği yere gittim
Yalpalandım Ayaza düştüm Çok üşüdüm...
Kasım iki beşti
Sevdanın başına çift ok Kalbine Ayazın hançeri düştü Kat kat ölümü giydim sırtıma Kasımdı Yangına asıldım Ağustos oldu Buzula çakıldım Yok saydığım elemler yığıldı Kapı ardında Kilidim sallanıyor artık mıhından Düştü düşecek üzerime Kesti kesecek nefesimi Taşa çaldım kalemi Kırık ucuyla acıları çizdi Pergel gibi merkezimde dönüp Kan sızdı taş bilinen yüreğimden Adına şiir deyin dostsanız nolur Adına rüsva halleri deyin El aman saydıklarımsanız nolur Bir yangını susup seyreder gibi h’iskele meydanım Gecelerime sokulan Aygın bir hüzünle Suslar çağırır yâr elimi Kavruk kum sessizliğe Yalın ayak yürüdüm Hapaz dolusu susları içtim susuz Nasıl yanıyor ciğerim Sen sen diye Var sen bilme Bir eyvahın iç çekimine Çaktım şiir kibritimi Alazlandı ömrüm Sen çıkmazlarına düştüm Şiirlere sarıldım Uç kelimelerimden s’atıldım sana Kalleş bir şiirin dost yüzünce Manşet edildim hislerimden En çok sen baktın dip uzaklardan En çok sen indin basamaklarından En çok sen çıkmadın zirvesinden Bir kaç damla yaşın düştü En çok seninle nemlendi Sefilliğimin mendili Kaldırımlar çok tanıdık ayaklarına Göğün kuşları çok alışık Sesine Sessizliğine Bakışlarıma oturmuş sus Dilim kekeme Yüreğim üşüyen kuşlardan Kopmuş bir tüy şimdi İzmaritliğim çoğaldı söz küllüğümde Bak ellerimde hiçlik sıvalı Sözlerimi nem tuttu Ellerime saklanır sözler Dökülme tenimden üşürüm Sus figanlarım ardına koparıp Sesim kesilir sensizlikle Gülün bittiği yer olurum şiirlerin yüzünde Gitme dedim işte gitme Düşürme beni şiir şiir dillere Gitme Beni şiirlerin koynuna terk etme _beyhude |