Resimdeki C'ansızŞiirin hikayesini görmek için tıklayın Şiir ölmeden önce ölür şair...
Yüzümdeki yağmurlar terketti Çöle düştüm ben Koynumun kırlangıçları göç etti Rengimden düştüm ben Bir dünya kurmuştum şiirin atlasına Silindi haritam Viran şehirlere düştüm Ne bir sokak lambası Ne durakta bekleyen çifte kumrular Ne de parklarında çiçeklerim kaldı Gariplerin dergahına düştüm ben Yırtıldı sonra şiirin dünyasından Binbir gece masallarım Özlem kokan sıfatlarım Metefor gibi yağan Gülüşlerim Gülüşlerin Ellerimle kaldırdım boş sayfalarımı Kara bir kuş olup uçarken Hüzün aktı kanatlarından Mersiye şiirlerde göletçiye döndüm ben Eflatun bir nehir oldu şiirin dili Aktı kanatlarından ıraklarıma Balçıklı yataklarında gezinen Ayaklarımın bitik divitine Ellerimle didik didik çamur dökülen dip yüzlerini Arandım Tarandım Balçıktan heykele döndüm ben Şiirin yatağında Hiç mahi yoktu Hiç öten kurbağa Endemik bitkiler Güzeli güzel yapan Hiç bir şey kalmamıştı Şiir kuytusuna ağ kurmuş örümceğe döndüm ben Davama kurduğum kürsüm Ters bir fırça darbesi yedi sanki Yeşillerim çiçek dökmeden Sarıya döndüm Maviden firar eden Yağmurları getirmeyen Griye vurdum ben Dilime karakış fırtınasını Yüzüme f’ay kesiklerini Gönlüme lanetlenmiş bir kentin kalıntılarını iz eden Bir sonbahar resmi var gözbebeklerimde Yaşanmamışların Gölge oyununu gösteren bir resim İki belirgin fırça darbesi Biri Olmazları heybeme yükleyen Cebimdeki taşlara sarılmış Şiir yorgunu Ellerime el ellerim Öteki Olabildiğince c’ansız c’anım Birazı silik ve puslu bir dünya Kalanı beyhude uçuşan şiirler _beyhude |
şiir hıçkırırken ve bu kadar üzgünken içimizin acıması da gayet normal tabi ki
Şiirin dili kaleminle birleşince çok güçlü. Bu güç hep kalkan olsun yüreğine
Sevgiler 🌺