Bekleyiş
Bekleyiş
Ve çay acıdı bardakların boşluktan beli inceldi tokuşmanın sevincini yaşamadı kaşık masa somurttukça sandalye kıcırdadı pencere camları buğuya boğuldu uzayan yol siste kayboldu boş sıgara paketleri birikti kül tablasının sinirleri bozuldu tekrar tekrar dolup boşalmaktan artık yıkanıp temizlenmek vaktiydi sağa sola dağılmış sarkıyordu gözlerini ovuşturdu yolcu etrafı sessiz sakin süzerek hancı kalkmasını bekliyor gibiydi duman yalnızlık kokuyordu yalnızlık kokuyordu her yer genzi acıta acıta bir can bir beden değil bir gölge yürüdü kapıdan çıkıp Coşkûnî |
Üstadı selamlıyorum.Sağlıcakla.Saygıyla.