NE ÂLÂ
Hakk’ı göremeyen göze göz denmez
Yürekten gülmeyen yüze yüz denmez
Hak’tan gayrısına asla söz denmez
Özün deryasına daldın ise ne âlâ,
Himkmet nazarıyla baktın ise ne âlâ.

İyi, kötü belli akledip de seçene,
Helal olsun Hak safına geçene.
İman bir sevdadır aşkla içene;
Bu sevdayı tattın ise ne âlâ,
Ona kulluk yaptın ise ne âlâ.

Mülkün sahibi O, kula ne kalır?
Ecel gelir, emaneti tez alır.
Ondan gelen yine O’na yol alır;
Yola revan oldun ise ne âlâ,
Hakk’a kulluk yaptın ise ne âlâ.

Kâinat bir sofra, sahibi Kerem,
O varken gönülde olmazmış elem.
Nimetler yağarken hem çisem çisem;
Bunu bilip şükretmişsen ne âlâ,
Hakkını verip hamdetmişsen ne âlâ.

İman bir nesnedir, ruhun lezzeti,
İrfanla buluruz gerçek izzeti.
Teslim olan tadar sonsuz cenneti;
İnanmışsan bu böyledir ne âlâ,
Kalp huzura ermiş ise pek âl

Dört kitabı yutsan, dilin yorulsa,
Yaratılış sırrı sana sorulsa,
Gönül teslim olup huzuru bulsa;
İmanla menzile varır isen ne âlâ,
Hakk’ın rızasına erer isen ne âlâ