ARTIK GELMESırtımda çelik yorgan üşüyorum zamansız Çoktan unuttum seni artık gelme sevgili Öyle bir haldeyim ki yaşıyorum ben ansız Çoktan unuttum seni artık gelme sevgili. Gözlerin gülüşümdü hüzün dolu da olsa Bakışın umudumdu uzaklara da dalsa Ellerin ellerimdi buz dağında da kalsa Çoktan unuttum seni artık gelme sevgili. Geçip giden anılar kirpiklerime akar Radyodaki şarkılar hüzünle beni yakar Ay düşünce denize yüzün yüzüme bakar Çoktan unuttum seni artık gelme sevgili. Silinir yavaş yavaş göğsümdeki resimler Kanatlanır şimşekler aydınlanır cisimler Göç edince turnalar unutulur isimler Çoktan unuttum seni artık gelme sevgili. Bağlanmaktır yaşamak olsa bile kafeste Düşünmeden sonunu aldığım her nefeste Sarılıp kayıtsızca can bulmaktır o histe Çoktan unuttum seni artık gelme sevgili. Yılların yorgunluğu ağlaşıyor amansız Yüzümdeki çizgiler okunuyor fermansız Yazmıyor artık seni kalem bile dermansız Çoktan unuttum seni artık gelme sevgili. AYLİN |