![]() Bana Göre
Esmektedir hüzne doğru yel
Bir bestesi var ki onun muhayyel Ve yeniden doğarken ufuktan güneş Neşe de keder de birbirine eş. Biten kalırken geride, başlar yeni Her yeniden beklenen umut ekmesi Bütün artı ve eksiler bir aradadır Duygulara değen herbiri de hayattır. Bir arayış değil mi bizi sürükler Gelen her andan bir müjde bekler Sırtı dönmedikçe belki de bulunur Gönle ilâç dertlere de deva olunur. Gizemini çözmeye yetmez ki ömür Hayatın akışına direnmekse boş Bir ilkbahar tadında hissetmek gerek Ömür dediğin de sayki bir kelebek. Kiminde kalıyoruz öyle yapayalnız Ruhun derinliklerine inilir usulca Hengâmeleri düşündükçe ara sıra Amaç arıyor ve silkiniyoruz Son nefeste dek sürecek bu yolu Sırtta, histe, zihinde taşıyor taşıyoruz. Sözün özü şu ki bu uzun hikâye Gölge Ozanım düşmüşüm bu zemine Doldurmak gerek içini özenip emekle Okunası lezzette bizden de kalsın söz Pişmanlık olmasın sakın son perde, Göğsü yakmasın isteriz bir köz... Oğuzhan Külte |
anlam ve anlatımı ile çok harika bir şiirdi dost kutlarım bu duygu yoğunluklu gönül sesini kal esenlik içinde...