İnsan yaşarken vadesi dolarmı bilmem
Gün doğumlarında uyandığım hep sendin vesselam
Gönül hanemde tek yer eden
Sözcüklerde dizelerde anlattığım hep sensin hep sen vesselam

Düşlerimde gözlerimde izlerin hatıran var
Sol yanımda ağrın sızın var
Yürüdüğüm yollarda çiçek açan dallarda izin var
Mahsun kaldığım mehtaplı gecelerde rüyam sendin vesselam

Fırtınalar boranlar adını silemezdi
Bahçedeki fidanlar solsa senden habersiz yeşeremezdi
Denizler mürekkep olsa adını yazmaya yetmezdi
Enginler kalemi kırmadan bitti demeden bitmezdi vesselam

İzmirin gurubu hep sana doğup
Hüzünleri kederleri gönlümde harmanlayıp
Of demeden kaderi sırtıma alıp
Çektiğim çile özlediğim engin dalgalar sendin vesselam

Acılar diner segah kemanlar susar belkide
Gün gelir yanan ateşler söner belkide
Yarım kalan hikayeler gerçek olur belkide
İçine düştüğüm karanlıklar hep sensin vesselam

Her acı geçer derler zamanla
İzmirin akşamı gibi meltemi gibi sevdayla
Seninle ömrümüz geçti ahla vahla
Tükenmeyen engin denizler gibi gönlümde sensin
KATYA