-9-
.

sonura ö(ğ)retmencezimiz birden durdu;
kendi annına bi şaplak atdı kii
“heyvaaah” dedik,
“işde hinci boku yedik”
inanmazsınız vallahi de billahi
yüre(ği)miz a(ğ)zımıza ğeldi
aklımız durdu
soluğumuz daşdıı-kesildi
naçar! netice bek “hayır” olmaycak
o bi tefa adı belli de
bu sefte sağlam “boku yedik” dedik
hep birlik
…!!!!!
ne dedi biliyonuz mu
aklınıza ğelmez valla
hadi bi düşünün bakalım
bilemezsiniz, bulamazsınız
kel alakaya maydanuz
hapışdık galdık..
“kimin o(ğ)lusunuz”
durduk, o da durdu
!?
bakdık galdık
“arkadaşlar;
kimin o(ğ)lusunuz”
!
“kimin gızısınız” derse ne deceniz
“sen” dedi
Sâdet; “-bobamın oluyun”
tam gafasına “eşşek daya(ğı)”nı indirceğdi ki,
zavallı hidayete erdi haral! vazgeşdi
başgasına ğeşdi “sen?”
Hariye; “-bobamın gızıyın”
“şükür beni ğeşdi deye dova ederkene
birden zart deye dönüyo
olmadık birine işaret ediyo
Sevim; “-mıhdarın gızıyın”
“?”
ö(ğ)retmen apışınca “olmadı madem”;
“muhdar Gara Amadın gızıyın
Melat da onnara uydu
“-gayfacı Alibe(y)nin gızıyın”
Şayetse onnardan bi adım elerde
her gün onun saşlarını kim darayvırıdı öyle
gene gayatla sosyete
“Devriş Bey’in kızıyım”
ne irenkler peyda(h) oldu adamcazın yüzünde
“ı-ıhh” dedi
“olmadı”
belli
belli olmadı tabi de
ne?
yonsa Gara Amadın elinden mıhdarlığı aldı mı
Gayfacı Alibe(y)in elinden gayfasını
öretmenin yüzünde
“ı-ıhh, olmadı, ma(a)lesef” bakışları
hepimizi hafakana ğardı
seninki başını sağa-sola salladı
.
Dilki Nizametdin “Deli Mamadın o(ğ)luyun”
Imız “Deli Azizin o(ğ)luyun”
öteki Mercenin Osman’ın
beriki Köseoğlu Musdafa’nın
Hatma Oruç “Göple(ği)n gızıyın”
Gozir Halil “agamın o(ğ)luyun”
yetmedi “Gozir Imızın”
Tıkır Halil “Tıkırdağın o(ğ)luyun”
Mammer “Kösenin Memenin”
Bahaddin “Hacıbe(y)nin o(ğ)luyun”
Gonyalı “Devecinin o(ğ)luyun”
Sultan “Gucur’un”
Hidat “Gara İrbemin”
Gülüş; “Akgula(ğı)n”
Kezban “Gazi Bobuşun”
Dudu “Musduk Memedin”
Seren “Pandalın”
Şahinde “Üsüğün gızıyın”
.
Yamık Cöbenin Halil “Osman Gılıçlının o(ğ)luyun”
“aferin Halil” dedi
dedi demesine emme
Halil’in gasalmasına yetmedi
adamın yüzünde en ufak bi
tebessüm, memnuniyet yok gene de
bilemediler demek ki
bellim bellim besbelli..
.
maazallah sıra gelir bana sorarsa hazırlandım,
gafaya ğoydum,
bakarsa, “sen” derse
cepdelinen işaret ederse
taha sormadan dimdik, zemzertinden
“hadi gari ilen bana sor bi” dedim içimden
soluğum daşdı-daşcak hinci
“dedemin o(ğ)luyun” decen gari
.
hopbalaa.. len! birden yımşadı adam…
yımışacıık yazzık, valla-billa!
insanın içi “cız” ediyoru
i(n)sanın vizdanı elvermeyoru
i(n)san acıyoru
mehremet ediyoru töbossun
nayetinde o da bi(r) Allahın gulu
o da bi ananın guzusu
“ö(ğ)retmen” deyorun
netcede i(n)san,
ossun
.
öyle ya
Dö(v)let bunu; bura(ya) ö(ğ)retmen tayın etmiş
bu da taa Senget gibi yerden çıkmış gelmiş
üsdelik “dört göz”
okumuş,
gözleri bozulmuş
ekme(ğ) edeni,
aş bişireni
gayfadan başga getcek yeri yok belli
sınıfa girdi mi “cuu” derdi
biz “uncuuu” derdik
neşeliydik; şendik
mabet içinde günner geçerken
göz değdi göz
noldu bu adama, birden
“göz”
gerisi söz
.
zavallı o gızgıyna(n) sıra daya(ğı) atmaktan
birilerini, özellikle daha çok döğmekten,
eli acıdı deye gızgısı tavan yapan
adamca(ğı)z!
horsasını alamayıp
hazırolda bekledip de gerneşip arkadan
haşin bir tepmeyle kıçüstü düşürmekten
vazgeçti,
caydı emme ne cayma
durduu, susduu bekledi
e-le ezaatını! e-le
ha bana bi soraydın ya
“kimin o(ğ)lusun” deye
.
taha evel hiş duymadığımız ve hat!daa
ona da hiş yakışmayan..
kedi tüyü ğibi hööyle
çok yımışacık bir sesine(n)
“arka(da)şlar” dedi (i(l)k diba)
ele avradını hidayete mi erdi
‘gapıda mıhdar-candırma
ya da Deveci file mi var ne’..
ya(hu)tda abıkat file mi
acaba Ali be(y) mi ğeldi
yonusa bekçi mi
Deli Mamıt mı
Hoca Melit mi
mültezim mi, ne-neyise, o mu ğeldi
analarımız-bobalarımız mı göründü
acabına ola herkeşin dede-ebesi,
taha do(ğ)rusu bütün köylü
köycek basgına file mi geldileri ki
hadi işallahh bi an eveli..
durdursalar hu ermanı mezalimini
hu çin işgencesini
dedemin mengenesini
.
öyle ya;? hu fakıt olmuş neyye?
gerşi bizikinner beni arayıp sormaz
öğretmen döğünşe
işleri almaz
bi posta da onnar döğmezse zaten olmaz
nerden bilir, kimden duyarlar
ha gerşi dezolu, dayolu,
halolu kakılı
yemezler işmezler
bizikinnere mücüde edeller
zati fısant gollayıp durular
hele bobam gayfada file duyduysa
geş bakalım esas duruşa
ombaşıymışımış,
vahdı zamanında
bi çavış filen olsaymış
yanmışımış keten havla
gerisini sen hesap et ga(y)ri
“en eyisi eve getmemeli
başga ğetcek yer var sanki”
.