![]() DUMANLI BAŞA RÜZGAR GEREK
DUMANLI BAŞA RÜZGÂR GEREK
Ne demiş Koca Yunus; “Dünya bir handır, her gelen baktı geçti,” Tanrı, amellerimizi ölçtü, biçti, Sonunda Yüce Tanrı, amelimizden seçti, İster sevin, ister avun, ister dövün diye Dumanlı başa rüzgâr gerek, adı Alize olsun *** İnsanların başında kara duman dolaşır Bir rüzgâr bekler çaresiz, dumanı dağılsın Aklın bir rüzgârdır bre gafil, Tanrı’dan gelir Dumanlı başa rüzgâr gerek, adı Bora olsun *** Âşık ile Maşuk, kavuşamadıysa Kara bulutlar düşer, hem başa hem gönüle Gönül ferman dinlemez, deler dağları aşar Dumanlı başa rüzgâr gerek, adı Samyeli olsun *** Hak ile batıl savaşır durur, İblis dediğin nefis, günaha savurur Vur zinciri nefsine, görürsün kudurur Akıl-irade, dumanları nasıl da dağıtır Dumanlı başa rüzgâr gerek, adı karayel olsun *** Cürüm çukuruna kendin girersin, Başkaldırır bakarsın, uzanan el beklersin O el uzanmaz sana, kötülükte ısrarlıysan Dumanlı başa rüzgâr gerek, adı lodos olsun *** Kara bulutlar düşmüşse başın üstüne Başlamıştır hasat zamanı, pişmanlık nafile Ektiğini biçtiriyor insana, İlahi Kudret eliyle Dumanlı başa rüzgâr gerek, adı meltem olsun *** |