-4-
i(l)k diba duydum “meetdiş”i
bi de neydi
ha! “çivtci”
-“heye” “hı” yok!,
-“enh” yok,
-“ı-ıhh” yok!
-“ileşber” asla ve asla yok!
emme ille ‘buyur’
“evet”
“hayır”
“buyur” dey(e)ce(ksi)iz tamam mı?!”
.?
sekizen santimlik e(ğ)ri bi zopaynan
herkeşi ayrı ayrı
tayin edelek
gısım gısım
olmadı teker teker amma
herkeşe, hepimize mutlaka
tefalarca tekrallattı,
“buyur!!!”
“buyur!”
“buyur!!”
…
döndü bütün sınıfa
“-neyimiş”
sınıfcak ba(ğ)ırdık gene
var gücümüzüne(n)
“buyuuurrr!!!!!”
.
“-sorusu olan var mı?”
“ne sorusu sorcan
başına bela mı alcan
üsdüme eyinnik Allasen
bana ne len
.mına ğoyan ta
öyle zamanda ne öğe çıkacan
ne arkada ğalacan
idare etcen boba!
öğe çıkanın burnuna
arkada ğalanın gıçına zopa!
gıçına, sırtına, gafasına,
ayaklarına ellerine
Allah ne verdiyse
.
kim ne derse desin,
kim neyderse etsin!
ö(ğ)retmen ne bok yerse yesin
el ne ğadak yerse
adam gibi zopayı yerin
sıra daya(ğı) mı neyse
hadi neyse
el ne yerse
ben de ona gayıl olurun,
ortalarda duru(r)un
oturun aşşa..
ne üsdüme farz çıkıntılık boba!
elinki can da
beniki badılcan mı
hem bilecen hemi de
dayak yeyip a(ğ)lacan mı
.
eninde sonunda
sızılaycak bi-yannarın
mutlaka mutlak bakcaz dadına
“cennetden çıkma dayağın
fazlası günah de(ğil) mi?
meseleme ö(ğ)retmen mayışını alsın
böyle okumanın .mına ğorun
kim okuycağsa o okusun
bana dert mi
.
baktı bu hiş birimizden “tıss” yok
bu defa teker teker hepimize “evet” dedirtdi
“evet”
“evet”
“evet”
“evet”
…
sil baştan gene elinde zopa
ya da cepd(v)elinen işaret etti
kimi gösdertdi,
kime bakdıysa
“hayır”
“hayır”
“hayır”
sonra bütün sınıfa sordu aynı soruları
hep bir ağızdan bağırdık
tahtaya yazdıklarını
“eveet”
“hayııırr”
“buyuuurr”
“rafiyeee”
“hayriyyeee”
.
aynı zamanda
tahtaya birkaç kişinin taha adlarını yazdı
“recep, rafiye, muammer, muharrem”
ilk diba arşivden getirtdiği
tebeşirlerinen yazılanlarını,
tahtaya yeşil-penbe-sarı, mavı
cepdelinen gösdertdiklerini
gene var gücümüzne(n) tekralladık
en ufak bi yannışlık yapmadık
vallahi billahi
……..
“buuyuuurrr!”
“evvveeeeet!”
“çivtciiii!”
“güllaffeerrr!!”
“hayriyyyeee!!”
“ibraahiiimmm!!”
“raffiyeee!!”
“reccep!!”
“evveeet!!!”
“buyyuuur!”
“çivtciii!”
“hayııırrr!”
“muammer”
“sedaaat”
gene de arada da ossa
“erecep” “ırafiye” deyenner oldu
olacak o ğadak tabii
bi anda “dilimiz dönmedi”
beş barnağın beşi bir mi
emme onun da suşlusu
biz olduk tabi
o Allahın emri
yeminnen o ğün öylenden sonura
herşeyleri
herşeycikleri ö(ğ)rendik
sadacana bizim deği(l)
her bobayeğidin yapcamız iş deği(l)
ö(ğ)retmennik
hele de hele
bizim köyde
hele de hele mektebe ğelmeyen
evde halı dokuyannar
bobası zengin
harfleri bile bilmeyen
goca ğoca gızlar
öretmencezim neydivisin
döğmese olmaz
döğse hiş olmaz
emme onnar
herkeşden daha çok gorkdular
..