Memnun musun

Hayır değilim,

Acıya kanayıp
Ecelini bekleyen
Bir kuş gibiyim,

Güçlükleri ve
Zorlukları ruhuma
Tutuşturan korkuların
Kucağında gizleniyorum.

Ara, ara eğlencelik
Zamanlara vuruyorum
Kendimi

Ürkek bir göz kırpışı
Ve hafif
Tebessümlerimle,

Önceleri gençtim
Şansım çoktu

Göstermelik heveslere
Uzanırdı aklım

Şimdi öyle ilgisiz
Ve çaresizim ki

Yüreği küllenmis
Bedeni vurgun yemiş
Küçük bir gölgeden ibaretim.

Dünyalık işlere
Hükmetmek için

Tutkudan cınlayacak
O ölmezlik senaryosuna
Müptela olunca insan

Gün gelir

İşte benim gibi
Yalnızlığına taç giydirir

Ne göğe değer başın
Ne dağlar devrilir karşında

Herşey hoş bir
Rüyadan ibarettir
Bu karanlığın içinde

Sesin kaybolur
Kapısı çalınır
Can evinin,

Ve derin bir ısrar
Nefsine saplar
Hançerini

Melodisi kesilir
Tüm zamanların

İbresi hiç şaşmadan.

Yani muhtaç olduğun
Ve İhtiyaç duyduğun
Herşeyin

Süresi bitip gidiyor
Umudun ufuklarında,

Hadi elveda

Bir başka insan
Cehenneminde görüşmek
Üz’re....

Nevzat TAŞKIRAN