Masal tadında güneşin yüzü açıldı
Ay suya düştü suya yansıyan ışıltı da,
Züleyha’nın âmâ gözlerini gördüm.
Göz kapaklarının ardında Yusuf’tan öte,
İlahi aşkla bakan kalp gözünü gördüm.
Gerçek aşk’ın bakışları sığmıyordu cihana.
Tüm galaksinin bulvarlarında yankılanan,
YARADAN sevgisinin geç kalınmışlığını gördüm.

İrkildim mezarlıktan her şehre geçişlerimde,
Özgür ruhlar İNSAN dan aşağı olan,
Şeytana tutsak olduğunu gördüm.
Gözler de belirgin dillere yalan sığınmış.
Yetimlere sahiplik masallarda anlatılır olmuş.
Aile bağları yalancı bir mevsime kapıldığını gördüm.

Bereketli toprak İMANSIZLIKTAN,
Ekilen tohumlara gebe kalamaz olmuş.
"NAMAZ" zamanla yarıştı isyana yenilir olmuş.
Yarın bakarız dedi ömür elinden alındı görmedi.
Kuşlar ak kanatların da camlara dua getirdi,
Bunu görenler o duayı kovaladı göremedi.

Seviyor sevmiyor diyerek parça parça edilen,
Papatyalara kıyılırken can acısını kim duydu?
Milyarlarca hücre kanda SAĞLIKLA dolaşırken,
Yoluna zehri set diye kim koydu bilen olmadı.
İçe işleyen günahından arınmak varken,
Özgürlüğü tutsaklığa tercih eden yine,
Aynada ki SENSİN özrlüğünde yine tutsaksın.

Mahşeri kalabalıkta söyle,
Nereye gidebilirsin ki?

Gecenin karanlığı çökünce bir ÖLÜSÜN uykuda.
İliklerin kadar buz ayaz bir nefes kadar yanında.
Günlerin küsüratlarını sayarken,
Bir mevsim diye kaç mevsim alındı elinden.
Kirpikler kadar yakın olan HAK.
İNSAN için en güzel yolu yazdı KİTABA.

Yalnızlık rüzgarın ininde bile yok.
Beyaz perdede çocukluğun,
Bitmeyen kaygılar,
Heveskar aşklar,
Telaşa kapılan dünyaya DEĞER mi.
Tertemiz bir yaşam avuçlarına verilmiş.
Yol senin dua dilde cennet sadece sağ elinde.
Yıllar geçmiş unutma gün gelir BİRGÜN bile,
GEÇEN ömrü kurtarmaya yeter.
Yıllar harap olsun yıkıntıdan Ameli KURTAR...

Erhan Çuhadar
Sabır Gemisinin Kaptanı