Kendime armağan ettim son şarkıyı
Elimde yanan son sigaramdı belki de!
………

I.

Yeni çıkmışım tanrı babayla kavgadan
Koyulaşmış fincanımdaki kahvem
Üşütmüşüm az biraz
Ben midem diyorum
Şeytan; kafayın içine bak diyor

II.

Âdetim değil çetrefilli şiir yazmak
Kalıbıma uymasa da adamlığım
Hiç utanmadım
Düşündüğümü söylemekten
Günahsa benim günahım
Sizi ilgilendirmez baylar bayanlar

III.

Aldırış etmeden tozkoparan halime
Başpehlivan kispeti giymişim
En canti çelikten olsun usturan berber kardeşim
Kesileceksek adam gibi kesilelim

IV.

Kurusıkı bir kavgada
Yaşı kırkların üstünde bir madamla
Dünyası kendinden ibaret bir adam
Teneşirin rengine takmışlar kafayı

V.

Kravatımda kuru fasulye lekeleri
Kopmuş kruvaze ceketimin tek düğmesi
Lapa olsa da en son yaptığım pirinç pilavı
Not etsem de bir yerlere gusül abdestinin farzını
Usandım kutsi sözlerin
Kararsız kalemlerce linç edilmesinden

VI.

Dilim üç dönüm
Dudaklarımsa bilmem kaç hektar
Acıdır sözcüklerimin tohumu
Yanılgı ve yenilgi
Son olsun bu deyip
Bir kez daha şahitlik etmek
En kutsalına yemin edenlerin yalancılığına

VII.

Karun mu Harun mu?
Saba melikesi ile Süleyman’ı karıştırmayın bu işe
Vallahi kavga çıkarır Ispartalılar
Ne olur biri doğruyu söylesin
Şahidi olan var mı Yusuf’la Züleyha’nın

VIII.

Kınının haini kılıç gibi bu aralar fikirlerim
Edep aleminin eşkıyası ruh halim
Gözlerini tedavi ettirip kör kurşunların
Ampullerini patlatıyorum bir bir
Sokak lambalarının
Kanser var, virüs var enfarktüs var
Bir de kör kurşunla uğraşmasın çaresizler

IX.

Kırmızıya boyadım kukuletamı
Gıdım gıdım yiyorum eldeki son çikolatamı
Hızır’la hınzır raks ediyor aynı öykü içinde
Sıkılınca kurduğum hüzzam hayallerden
Ben de ortadan sıkıyorum diş macununu

X.

Sevgi mevgi
Övgü yergi
Çok özledim babaannemin tarhana çorbasını
Dupduru güzel insanlığını
Sahi
Babaannemin hücreleri yaşıyor mudur ki hâlâ

XII.

Annem ne kadar mutludur şimdi
Hiç yemin etmeden şiir yazdığım için
Sofular haram demişlerdi ya aşkın şarabına
İkrarımı hiç bozmadım desem
Beni buyur ederler mi ki sofralarına

XII.

Of yeter tanrı baba
Ne olur beni bana bırak
Kimliksiz kimsesiz çocuklara uğrayacağım daha
Bırak artık yakamı
Verdiğin sıfatınca resmedeyim insanlığımı

XIV.

Keşke her doğru bildiğim gerçek olsaydı
Kim bilir
Belki de hiç oturmazdım hayatın barbut masasına

Kurtuluşsa suskunluk
Keyfini yaşa payitahtının
Ve sakın ha sakın yüzüne siper etme
İnançsız dualara açtığın ellerini olur mu güzellik