Huysuz ve tedirginim
Bu halime sebepse kararsızlığım…


Ömrümün askısına asıyorum
Başlayıp da bitirmediğim bir şiiri daha…

Konu değil
Ne gidilecek yol, ne de atılacak adımlar…


Uykusuz nice gecenin ardından
Günü güneşin gülen yüzüyle karşılamak…


Gömleğin mavisi, pantolonun kumaşı
Titrek bir dokunuş arıyorum ruhuma…


Takınsam da en doğal halimi
Düello eden aklım ve hayallerimle başa çıkamıyorum


Z kuşağının tavsiyesini elimin tersiyle itmişim
Çıkınımda kişiliğimin külliyatıyla esintisindeyim bir rüzgârın…


Tedirgin sızılı saniyeler, ürkek dakikalar
Masal sanırdım yel değirmenleriyle savaşmayı…


Hatırlamıyorum
Geri dönüp kaçamak sözcüğüne kaç kez sığınmışlığımı…


Daldığım bir anda
Annemin sesi uyandırıyor içimde uyuyan sevgi kuşlarını…


Haritasız bir madenciydim
Aradığımı bulmak için; melekler yoldaşım olacaktı!...


İstesem de istemesem de
Gayri ihtiyarı bir diyardaydım artık…


Çocuktum kimseye söyleyemezdim
Masallardan ç’alıntı bir güzelliği aradığımı…


Zil çalmış teneffüs vakti başlamıştı
Başlamıştı ama ben tek ayak üstü kara tahtadaydım


Belki de bulmuştum aradığım güzelliği
Ama; başlamadan bitişin hüznü vardı gökyüzünde