Dolu dolu bir ömür geçti gözlerimin önünden,
Zamanın incecik tülleri ardında saklı.
Bir gülüş, bir hüzün, bin umut, bin hüsran,
Hızla akan bir nehir gibi insan ömrü.

Sokaklar dolup taşar hatıralarla,
Eski dostlar, yitip giden aşklar, çocukluk anıları.
Her köşe başında bir hikaye saklı,
Ve her hikaye, ömrün gizli bir parçası.

Rüzgar savurur yaprakları, mevsimler değişir,
Ömür denen yolculukta, bir durak da biziz.
Düşlerimizin peşinden koşarken kaybolan zaman,
Bizi biz yapan anılarla dolu, geçmiş günlerimiz.

Bir sabah uyanırsın, bir bakarsın ki zaman,
Gökyüzüne yazılmış şiirler gibi geçip gitmiş.
Her anı birer yıldız, parıldar sonsuzlukta,
Ve biz, bu yıldızların peşinde savrulan tozlar.

İnsan ömrü bir masal, bir rüya, bir akış,
Hızla akan bir nehir, geri dönmeyen anlar.
Sözler yetmez anlatmaya, yaşananların izini,
Zaman bir ayna, bize geçmişimizi gösterir.

Bir yaprak düşer usulca, toprağa karışır,
Tıpkı ömrün döngüsü gibi, başlar ve biter.
Her son bir başlangıç, her an bir hatıra,
Ve biz, bu ömür yolunda, sadece birer yolcu.